“Als er iets is, kom het dan gewoon zeggen.” De intentie van zo’n ‘open door policy’ is goed, maar het effect is helaas nogal contra-productief.

Want je praat dan als leidinggevende enkel met je medewerkers wanneer iets niet (tijdig) lukt.

En meestal gaat het al een tijdje mis vooraleer iemand de moed bijeen raapt om te vertellen dat de werkdruk te hoog is… 🫣

Resultaat: mensen schieten in een kramp en twijfelen aan zichzelf, waardoor ze in het slechtste geval in een vicieuze cirkel terechtkomen.

Wat het dan niét beter maakt, maar vaak wel een natuurlijke reflex is: taken en verantwoordelijkheden overnemen van je medewerker.

“Gooi maar in mijn bak!” Opnieuw vanuit goede intenties, maar vaak voelt iemand zich daardoor nóg slechter. ❌ Jouw ingrijpen als leidinggevende voelt dan als een oordeel over iemands kwaliteiten.

Wat je beter wél doet: de werkdruk samen in kaart brengen door in gesprek te gaan over de oorzaken en mogelijke oplossingen. 🤝

Zet mensen terug in de driver’s seat, want het gééft net energie om uitdagende situaties terug onder controle te krijgen. Enkel taken verminderen is dus niet altijd de oplossing voor werkdruk.

Je merkt het al, werkdruk en -stress op de juiste manier managen en bespreken is een delicaat gegeven. Maar laat dit geen reden zijn om deze (toegegeven, soms moeilijke) gesprekken uit de weg te gaan.

We spreken erover in de opleiding! Tot dan.