TOT BINNENKORT!
Drie halve dagen, één rode draad
Hey daar,
Binnenkort zien we elkaar in Amsterdam. Drie halve dagen, één rode draad: wat het van je vraagt om leider te zijn in een zaak waar je letterlijk naast je mensen staat.
Dat is een ander vak dan leidinggeven in een groot bedrijf. Je hebt geen apart bureau om iemand binnen te roepen. Je geeft feedback tussen twee klanten door. En de persoon die je vanmorgen moest bijsturen, staat vanmiddag mee in je winkel.
We werken van buiten naar binnen. Eerst het leiderschap zelf: vertrouwen opbouwen, en de uitdagingen die daarbij horen. Dan de gesprekken, met een professionele acteur, zodat je kan oefenen op situaties die je herkent. En op het einde de vraag die zelden gesteld wordt: wie zorgt voor de leider?
Weinig theorie, veel oefening. De technieken die je meekrijgt werken evengoed bij een klant, bij een leverancier, of aan je eigen keukentafel.
Om de opleiding volledig af te stemmen op jouw situatie, vragen we je om vooraf vijf korte vragen te beantwoorden. Zo zorgen we ervoor dat de sessie zo dicht mogelijk aansluit bij wat er écht speelt.
Werk je samen met je partner in de zaak? Vul dan allebei apart in. Jullie kijken vaak anders naar dezelfde situatie, en dat is net bruikbaar materiaal.
Wat betekent leider zijn in een kleine, hechte zaak? We beginnen bij vertrouwen: hoe je het opbouwt, en de manieren waarop het ongemerkt weglekt. We overlopen de klassieke valkuilen; de leider die alles zelf oplost, de leider die het te lang laat liggen, de leider die alleen nog bijstuurt en je maakt een eerste keer kennis met de gesprekstechnieken.
We sluiten af met een reflectieopdracht die meegaat in de namiddagactiviteit.
We stellen je graag voor aan Maarten; onze simulatieacteur.
We beginnen met een demonstratie: Katrien en Maarten voeren een gesprek voor de groep, met een aantal valkuilen erin. Jullie kijken en benoemen wat er gebeurt, vanop je stoel.
Daarna volgt de oefening die wij intern “how to make it worse” noemen. De acteur zegt iets, en de groep reageert zo slecht mogelijk. Iedereen blijft zitten, en het is een grappige oefening maar je herkent de valkuilen er sneller door dan met eender welk model.
Pas dan oefenen we hoe het wél kan. In duo’s, koppels mogen samen, met de acteur die inspeelt op jullie eigen situaties. Geen tafel vooraan, geen toneel: zo dicht mogelijk bij hoe het er in de winkel echt aan toegaat.
Twee technieken lopen door de hele sessie. BUSC om feedback te geven. LEO om om te gaan met weerstand en werkdruk. Ook situaties rond verandering krijgen hier hun plek: de medewerker die de voetjes in het zand zet wanneer jij een stap terugzet.
Bewust op het einde, wanneer de groep en Katrien elkaar al een paar dagen kennen. Dan praat het makkelijker.
Je bent de hele dag aan het geven: aan de klant, aan je team, aan je leveranciers. En daarnaast draagt bijna iedereen iets mee dat niemand in de winkel ziet: een ouder die zorg nodig heeft, kinderen, je eigen gezondheid. We kijken naar wat dat kost, hoe je merkt dat het te veel wordt, en welke reddingsboeien er zijn in de zwaardere periodes.
Concreet, en zonder zweverigheid.
“Als er iets is, kom het dan gewoon zeggen.”
De intentie van zo’n ‘open door policy’ is goed, maar het effect is helaas nogal contra-productief.
Want je praat dan als leidinggevende enkel met je medewerkers wanneer iets niet (tijdig) lukt. En meestal gaat het al een tijdje mis vooraleer iemand de moed bijeen raapt om te vertellen dat de werkdruk te hoog is…
Resultaat: mensen schieten in een kramp en twijfelen aan zichzelf, waardoor ze in het slechtste geval in een vicieuze cirkel terechtkomen.
Wat het dan niét beter maakt, maar vaak wel een natuurlijke reflex is: taken en verantwoordelijkheden overnemen van je medewerker.
“Gooi maar in mijn bak!” Opnieuw vanuit goede intenties, maar vaak voelt iemand zich daardoor nóg slechter. Jouw ingrijpen als leidinggevende voelt dan als een oordeel over iemands kwaliteiten.
Wat je beter wél doet: de werkdruk samen in kaart brengen door in gesprek te gaan over de oorzaken en mogelijke oplossingen.
Zet mensen terug in de driver’s seat, want het gééft net energie om uitdagende situaties terug onder controle te krijgen. Enkel taken verminderen is dus niet altijd de oplossing voor werkdruk.
Je merkt het al, werkdruk en stress op de juiste manier managen en bespreken is een delicaat gegeven. Maar laat dit geen reden zijn om deze (toegegeven, soms moeilijke) gesprekken uit de weg te gaan.
